Pustka

„Jej odbiciem jest pustka. Pustka, której nic nie wypełni"Główna bohaterka każdego dnia obserwuje jak świat, który dotąd znała, stopniowo się oddala. Wraz z jej siłami znikają pewność siebie, poczucie bezpieczeństwa i wiara, że jutro może przynieść coś dobrego. W samotności kobieta coraz częściej wraca do przeszłości. Wspomina ludzi, których kochała, decyzje, których żałuje i chwile, które na zawsze ją ukształtowały. Granice między wspomnieniami, lękiem a rzeczywistością zaczynają się zacierać, zmuszając ją do zmierzenia się z tym, od czego przez lata próbowała uciec.Intymna, napisana w formie osobistego listu, opowieść o depresji, samotności i poszukiwaniu sensu wtedy, gdy wszystko wydaje się bezpowrotnie stracone. Doskonała dla miłośników powieści obyczajowych oraz literatury skłaniającej do refleksji nad życiem, stratą i siłą ludzkiego ducha.Agnieszka Podmokła – z wykształcenia i powołania pracownik socjalny. Humanistka, pokojowo nastawiona do ludzi, w których szuka piękna, dobra i nieodpartego poczucia humoru. Sztukę pisania traktuje jako furtkę do innej rzeczywistości, uwalniającą emocje, uczucia, tajemnice i pragnienia.